Arnold Peter Weisz-Kubínčan

Ekspresjonista Orawy, którego dzieło przetrwało wojnę w walizce na strychu. Urodził się w żydowskiej rodzinie w pruskim Ujściu, dzieciństwo spędził w Dolnym Kubinie; w latach 1913 – 1916 studiował rzeźbę w Szkole Rzemiosł Artystycznych w Budapeszcie, a po froncie kontynuował naukę w Berlinie w środowisku ekspresjonizmu. Od 1923 roku mieszkał w Dolnym Kubinie, od 1934 roku w Martinie; przydomek Kubínčan przyjął jako wyznanie miłości do Orawy, której góry i ludzie byli jego światem.

Od 1942 roku ukrywał się w górach przed deportacjami; zginął w 1945 roku podczas transportu do obozu koncentracyjnego lub wkrótce po nim. Blisko trzysta obrazów, rysunków i grafik, które ukrył w Martinie, uratowała jego towarzyszka Zorka Kahan-Ring, a jej córka podarowała je Słowackiej Galerii Narodowej, która pokazała je w 2019 roku na wystawie (Ciężki) bagaż artysty. Jego twórczość należy do najbardziej oryginalnych zjawisk słowackiej sztuki międzywojennej.