Ján Mudroch

Pierwszy rektor Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych i malarz, którego wojenne płótna należą do szczytowych osiągnięć słowackiej moderny. Urodzony w Sotinie koło Senicy, uczył się u Gustáva Mallego w Bratysławie, u Arnošta Hofbauera w Pradze, a w latach 1931 – 1937 na praskiej Akademii u Jakuba Obrovskiego i Williego Nowaka, gdzie stał się jedną z czołowych postaci Generacji 1909. Po powrocie uczył w bratysławskiej Szkole Rzemiosł Artystycznych, w 1945 roku współzakładał Grupę Artystów Plastyków 29 Sierpnia, a w latach 1950 – 1952 stał jako pierwszy rektor na czele nowo założonej Wyższej Szkoły Sztuk Pięknych; brał też udział w tworzeniu Słowackiej Galerii Narodowej.

Od społecznie zaangażowanych, posępnych obrazów (Zamordowany poeta, Katastrofa) przeszedł przez bliskość z nadrealizmem do poetyckiego realizmu macierzyństwa i martwych natur z kwiatami. Został artystą zasłużonym, a w 1968 roku pośmiertnie artystą narodowym; jego dzieła posiadają Słowacka Galeria Narodowa, Galeria Narodowa w Pradze i Muzeum Wschodniosłowackie w Koszycach.