Július Jakoby

Samotnik z Koszyc, który przez całe życie malował swoje miasto i jego ludzi. Kształcił się w prywatnej szkole malarstwa i grafiki Eugena Króna (1923 – 1926) oraz w latach 1926 – 1928 na Akademii Sztuk Pięknych w Budapeszcie u Istvána Rétiego; po dwóch latach wrócił do Koszyc i już ich nie opuścił. W 1934 roku otrzymał Nagrodę Miasta Koszyce za obraz Leżący akt kobiecy.

Jego wczesna twórczość jest społecznie zaangażowana, z groteskowym, ironicznym akcentem (Bezrobotny robotnik z Krompachów, Strach), później dominuje kolor i swobodny, bezpośredni rysunek pędzla (Cyrk). W 1968 roku został artystą zasłużonym; jego dzieła posiadają Słowacka Galeria Narodowa, Galeria Narodowa w Pradze i Węgierska Galeria Narodowa, a największy zbiór Galeria Wschodniosłowacka w Koszycach, gdzie w centrum miasta stoi jego pomnik.