Janko Alexy

Malarz, pisarz — i człowiek, który przeforsował odbudowę Zamku Bratysławskiego. Syn siodlarza z Liptowskiego Mikułasza studiował na praskiej Akademii u Vlaha Bukovaca, Maxa Pirnera i Maxa Švabinskiego, rok 1920 spędził w Paryżu; od 1927 roku poświęcił się wyłącznie sztuce, mieszkał w Martinie i Pieszczanach, a w 1937 roku wrócił do Bratysławy. Wraz z Benką i Fullą należy do założycielskich osobowości słowackiej moderny plastycznej.

Jego pastele — najbardziej własna technika — czerpią z ballad, pieśni ludowych i legend; obszerny dorobek obejmuje około 1 300 olejów, pasteli, temper i rysunków, później także tapiserie i witraże. Jako pisarz wydał ponad dwadzieścia książek (Losy słowackich artystów, Życie to nie majówka), wraz z Gejzą Vámošem założył w 1922 roku czasopismo Svojeť, a w latach 50. walnie przyczynił się do rekonstrukcji Zamku Bratysławskiego. Laureat tytułu artysty narodowego.