Jozef Teodor Mousson

„Malarz zemplińskiego słońca i ludu“: urodzony w węgierskim Hőgyész, studiował na budapeszteńskiej Akademii Sztuk Pięknych u Ede Balló (1905–1909), przeszedł przez stypendium Művészház i kolonię w Nagybánya — a w 1911 roku osiadł w Michalovcach, którym pozostał wierny przez trzydzieści trzy lata; od 1931 roku tworzył w willi w Hrádku, wynajętej mu przez hrabiego Sztáraya.

Jego luministyczny plener przerodził się w zmysłowe, hedonistyczne malarstwo targów, odpustów i chłopskiego życia — zalane słońcem płótna jak Święcenie wody na Laborcu (1922) przechowuje dziś Muzeum Zemplińskie w Michalovcach. Nasza scena W parku należy dokładnie do tego świata światła.