Ester Šimerová-Martinčeková

Pierwsza dama słowackiego malarstwa i jedyna słowacka artystka kształcona bezpośrednio w szkole paryskiej. Urodzona w Bratysławie, przeszła przez szkołę Gustáva Mallego, a po maturze studiowała w Paryżu w Académie Julian i w prywatnej szkole Aleksandry Ekster; już w 1931 roku miała indywidualną wystawę w Pradze i została członkinią Umělecké besedy. Po wojnie przewodniczyła Blokowi Słowackich Artystów Plastyków.

Jej pierwszy mąż, lekarz František Šimer, został stracony za pomoc spadochroniarzom po zamachu na Heydricha; w 1947 roku wyszła za prawnika, a później fotografa Martina Martinčka, z którym w 1952 roku została przymusowo wysiedlona z Bratysławy na Liptów, gdzie mieszkała do śmierci. Jej martwe natury i kompozycje szachowe, inspirowane kubizmem, przyniosły jej Nagrodę im. Martina Benki (1992), francuski Order Sztuki i Literatury (2001) oraz Order Ľudovíta Štúra I klasy (2002).