Koloman Sokol

Założyciel nowoczesnej grafiki słowackiej — i meksykańskiej — który dożył stu lat. Po trudnym dzieciństwie trafił do prywatnej szkoły Eugena Króna w Koszycach, potem do Mallego w Bratysławie, a w 1925 roku na praską Akademię do Maxa Švabinskiego i T. F. Šimona; stypendium rządu francuskiego zaprowadziło go w 1932 roku do Paryża do Františka Kupki. Jako członek SČUG Hollar wystawiał w 1937 roku w Meksyku i przyjął zaproszenie meksykańskiego ministerstwa: założył wydział grafiki w Escuela de las Artes del Libro i do 1941 roku uczył na uniwersytecie w mieście Meksyk.

W latach 1942 – 1946 mieszkał w Nowym Jorku, po powrocie uczył w Bratysławie, lecz w 1948 roku wyjechał do USA na stałe — do Bryn Mawr koło Filadelfii, a w końcu do Tucson. Jego ekspresyjne grafiki i rysunki o cierpieniu i ubóstwie należą do szczytowych osiągnięć sztuki słowackiej; w 1991 roku otrzymał Order T. G. Masaryka, w 2003 roku Order Białego Podwójnego Krzyża I klasy. U schyłku życia podarował Słowacji 48 dzieł, które stanowią trzon Centrum Kolomana Sokola w Liptowskim Mikułaszu.