Bratysława

Rodowity bratysławianin (ur. 23 sierpnia 1885) ostatnie lata spędził w Wiedniu, gdzie zmarł w 1963 roku. Do malarstwa doszedł niezwykle urozmaiconą drogą: podstawy dał mu profesor Eierer w bratysławskim wyższym gimnazjum, rzemiosła malarza teatralnego nauczył się w pracowni G. Wintersteinera, a później u wiedeńskiego profesora Streblowa, przygotowanie pedagogiczne zdobył u profesora Zemplényiego w budapeszteńskiej szkole dla nauczycieli rysunku. Obok tego zajmował się historią sztuki, a u profesora Schäffera w Wiedniu wykształcił się w restauracji i konserwacji malarstwa.

Rzemiosło konserwatorskie zaprowadziło go na dwa lata do Berlina, Kolonii i Hamburga; pracował także w Czechach i na Morawach. W latach 1919–1945 żył i tworzył w Bratysławie, resztę życia spędził w Wiedniu; horyzonty poszerzał podczas podróży studyjnych po Włoszech i Egipcie. Sednem jego malarstwa był pejzaż, architektura i znikające zakątki starej Bratysławy — Galeria Miasta Bratysławy przechowuje aż 46 jego obrazów olejnych, które zachowują oblicze historycznego miasta dla przyszłych pokoleń.

Literatura: Trojanová: Hľadanie slohu (Umenie okolo 1900), Galéria mesta Bratislavy 1980; Ortvay, T.: Pozsony város utcái és terei, Budapest 1905, s. 339.