Ľudovít Fulla

Malarz jaskrawych barw, który ze słowackiego folkloru i ikon stworzył własną nowoczesność. Po roku w prywatnej szkole Gustáva Mallego w Bratysławie studiował w praskiej Szkole Rzemiosł Artystycznych u Arnošta Hofbauera i Františka Kyseli (1922 – 1927); tam zaprzyjaźnił się z Mikulášem Galandą, z którym w latach 1930 – 1932 wydał Listy prywatne Fulli i Galandy — pierwszy manifest nowoczesnego malarstwa słowackiego. Od 1928 roku uczył w bratysławskiej Szkole Rzemiosł Artystycznych, po wojnie kierował katedrą malarstwa monumentalno-dekoracyjnego na Wyższej Szkole Sztuk Pięknych.

Za obraz Pieśń i praca otrzymał Grand Prix na Wystawie Światowej w Paryżu (1937), a utkana według niego tapiseria złoty medal na Expo 1958 w Brukseli; w 1963 roku został artystą narodowym. Ilustrował baśnie Pavla Dobšinskiego, a jego tapiserie należą do fundamentalnych dzieł tej sztuki na Słowacji. W 1969 roku państwo wybudowało mu w rodzinnym Rużomberku Galerię Ľudovíta Fulli — dziś część Słowackiej Galerii Narodowej — w której przez dziesięć lat mieszkał i tworzył i gdzie jego dzieło jest stale wystawiane.